28.5 C
Pontevedra
Sábado, 28 de Maio de 2022
Máis
    HomeColaboraciónsO Meu AndelLuz Darriba, «Abril»

    Luz Darriba, «Abril»

    Logo de tantos anos asentada entre nós, a artista e escritora arxentina Luz Darriba escolle, por fin, o galego para darlle forma á súa nova novela, «Abril», un relato que, segundo a súa propia confesión, levaba 40 esperando agromar e que se nos antolla de fondo contido autobiográfico, malia que a autora o disfrace de ficción.

    «Abril» relata a historia de Andrea Neumann, psicóloga asentada na Costa da Morte logo de fuxir de Bos Aires por mor da represión desatada a raíz do golpe militar de 1976. Dende Muxía, trata de deixar atrás tantas décadas de silencio, de dor e de amargor provocado polo xenocidio, ata que a chegada dunha nova paciente é quen de abrir a espita das lembranzas. O pasado volve a facerse presente e entretécese deste xeito un relato que ten dous escenarios principais, Galicia e Arxentina. Luz Darriba analiza algunhas das consecuencias da represión desatada facéndonos viaxar constantemente no tempo para ser testemuñas dun pasado ominoso e dun presente quebradizo.

    Un dos acertos da narración é, ao meu entender, a imaxe que presenta da xuventude loitadora contra a barbarie represiva arxentina. Luz Darriba debuxa a figura dun grupo de mozos e mozas que idealizan a súa achega na procura dunha sociedade máis xusta, pero que parecen non ser conscientes do tamaño descomunal do inimigo que teñen fronte a eles. O aparato cívico-militar represivo lánzase con todas as súas forzas a combater a pequenos grupos non moi ben organizados que, desta maneira, sofren as consecuencias máis duras de tan terrible episodio: ameazas, torturas, secuestros, asasinatos… A ilusión fronte á imposición.

    Alén desta descripción, a novela enfróntanos tamén a nós como lectores a unha situación parecida, levándonos a reflexionar sobre o papel dun estado sobredimensionado en canto a capacidade represiva e ao papel que a propia sociedade xoga respecto da elección do seu propio futuro, elemento este presente ao longo de todo o relato na figura da súa protagonista e das dificultades que atopa para encauzar a súa vida. E tamén nos leva a pensar nas consecuencias de tanta barbarie e en como inflúe esa actitude agresiva nas pequenas historias das persoas anónimas que se ven acosadas e perseguidas, mesmo nas dos seus achegados que, en ocasións, resultan zarrapicados por tanta violencia desmedida.

    Como complemento á narración, a autora vai inserindo ao longo do relato diversos fragmentos de partes e comunicados gubernamentais, publicacións en prensa, declaracións, etcétera. Con este recurso consegue que en ningún momento nos prantexemos o seu relato como unha historia de ficción e ancora ao lector a unha realidade que queda perfectamente exposta ao longo das súas páxinas. Con todo, resulta especialmente atractiva a viaxe que faremos ao interior da protagonista, aos seus temores e ás súas inquedanzas, verdadeiro alicerce da narración.

    Luz Darriba

    Abril

    Belagua

    Colaboradores

    Alberto Aliaga Sola
    19 POSTS0 COMMENTS
    Bea Sanfa
    12 POSTS0 COMMENTS
    Manrique Fernández
    64 POSTS0 COMMENTS
    Paz de la Peña
    40 POSTS0 COMMENTS
    Ricardo Canosa Bastos
    14 POSTS0 COMMENTS
    Roberto Mera
    4 POSTS0 COMMENTS
    Avatar
    1 POSTS0 COMMENTS