Dúas propostas para nenos

Xa case é unha tradición que arredor destas datas adiquemos este peculiar andel aos máis pequenos da casa ou, se preferides velo así, aos Reis Magos, por se lles serve de inspiración para deixar agasallos relacionados coas nosas letras. Nesta ocasión traemos dous traballos: unha obra de teatro de Raquel Castro e unha novela de Miguel Ángel Alonso Diz, reiterando outra vez que a cualificación destes traballos como “literatura infantil e xuvenil” nunca debe ser excluínte. Estou seguro que moitos nenos adultos tamén disfrutarán con tales obras.

Eli Ríos, «DX»

Logo dunha novela tan realista e tan dura coma “Luns”, Eli Ríos regresa ao eido da narrativa cunha nova aposta radicalmente diferente coa que nos traslada a un futurible próximo e nos relata unha historia que camiña entre o terror e a ciencia ficción (moi na onda do catálogo habitual de Urco), cun enfoque e unha estrutura que nos fai pensar que está dirixida ao público xuvenil.

A. Rei Ballesteros, «Dezanove Badaladas»

Ter nas mans unha novidade de Rei Ballesteros é unha noticia ben grata, máis aínda cando falamos dunha obra primeiriza e inédita ata o de agora, descuberta entre os seus papeis pouco despois do seu prematuro pasamento. Trátase dunha novela que está datada entre novembro de 1969 e febreiro de 1970; o autor contaba, xa que logo, con só 17 anos polo que, a falla doutros datos que o contradigan, podemos considerala como a súa primeira incursión no mundo da narrativa en galego.

Emma Pedreira, «Besta do seu sangue»

Narrar unha historia que goza de certa popularidade resulta arriscado; máis aínda cando xa foi tratada por outros autores dende distintas perspectivas. E pois o “que” non parece que vaia aportar novidade, o lóxico é buscar a diferenciación no “como”, no xeito de relatar, no enfoque que lle deamos á historia.

Manuel Esteban, «O meu nome é Ninguén»

Manuel Esteban xa nos sorprendeu fai dous anos coa súa primeira novela, “A ira dos mansos”, que chegou a nós avalada por todo un Premio Xerais. E iso é moito dicir para un autor novel. Agora retoma parcialmente aquel relato, protagonizado polo inspector Carlos Manso, para achegarnos unha nova proposta na liña da anterior.

Henrique Dacosta, «Á deriva»

Que o relato curto nunca deixou de ter fonda pegada na literatura galega é unha evidencia, por moito que sexa a novela a que acostuma a ter maior presencia mediática. Exemplos hainos a moreas e poucos son os autores de narrativa que, nalgún momento, non se deixan tentar por este xénero tan querido entre nós. O profesor ferrolán Henrique Dacosta leva xa unha boa presa de relatos curtos publicados, tanto en volumes propios coma colectivos, o que lle dá un oficio que se deixa ver en cada nova entrega, como é o caso que nos ocupa.

Antía Yáñez, «Senlleiras»

Antía Yáñez é unha desas novas voces femininas que están a axitar a literatura galega actual. «Senlleiras» é a súa primeira novela para adultos e nela, amais dun discurso reivindicativo do papel da muller na sociedade, desprega unha madurez narrativa que non é habitual en autores tan novos coma ela. Lembremos que con este texto acadou o premio «Illa Nova», argallado por Galaxia para descubrir talentos moi novos e que está a dar, en só dúas edicións, excelentes froitos.

Roi Vidal Ponte, «Poesía. Materiais para montar unha escena de cama»

A pesar do seu título, «Poesía» é unha peza teatral; é a proposta coa que Roi Vidal Ponte gañou a XII edición do Premio Abrente de textos teatrais, argallado pola Mostra de Teatro de Ribadavia, e acaba de ver a luz en edición impresa da man, como é habitual, da editorial Difusora de Letras, Artes e Ideas. Trátase dunha peza de corte experimental e que, se seguimos as instrucións do autor, pode dar pé a numerosas interpretacións diferentes da propia obra e a que cada representación sexa sempre distinta da anterior.

Suscribirse a este canal RSS