María Olga Alonso presenta en chenlo a súa primeira novela 'Los sueños rotos'

A autora novel María Olga Alonso Alonso presentou onte na Casa Cultural de Chenlo, no Concello do Porriño, a súa opera prima 'Los sueños rotos', nun acto que contou coa asistencia de máis dun centenar de persoas entre familiares, amigos e todos aqueles interesados en non perderse o inicio da carreira literaria desta veciña de Chenlo.

Trilogía

Esta semana voy a recomendar 3 libros: El médico, Chamán y La doctora Cole. Para los que habéis visto la película de El médico sin haber leído el libro no esperéis que va a ser igual que el libro, si, hay cosas iguales pero muchas de ellas no. Como pasa en muchos casos se pierde la esencia cuando un libro se lleva a la gran pantalla, como en éste caso.

A. Rei Ballesteros, «Dezanove Badaladas»

Ter nas mans unha novidade de Rei Ballesteros é unha noticia ben grata, máis aínda cando falamos dunha obra primeiriza e inédita ata o de agora, descuberta entre os seus papeis pouco despois do seu prematuro pasamento. Trátase dunha novela que está datada entre novembro de 1969 e febreiro de 1970; o autor contaba, xa que logo, con só 17 anos polo que, a falla doutros datos que o contradigan, podemos considerala como a súa primeira incursión no mundo da narrativa en galego.

Emma Pedreira, «Besta do seu sangue»

Narrar unha historia que goza de certa popularidade resulta arriscado; máis aínda cando xa foi tratada por outros autores dende distintas perspectivas. E pois o “que” non parece que vaia aportar novidade, o lóxico é buscar a diferenciación no “como”, no xeito de relatar, no enfoque que lle deamos á historia.

Manuel Esteban, «O meu nome é Ninguén»

Manuel Esteban xa nos sorprendeu fai dous anos coa súa primeira novela, “A ira dos mansos”, que chegou a nós avalada por todo un Premio Xerais. E iso é moito dicir para un autor novel. Agora retoma parcialmente aquel relato, protagonizado polo inspector Carlos Manso, para achegarnos unha nova proposta na liña da anterior.

El Paraíso está a dos metros bajo tierra (Segunda parte. VII)

Siete

—Mentícheslle sobre os nenos —dijo el hombre vaciando su taza de café—. Tamén sobre a fotografía.
—Non hai necesidade de contalo todo. Has cousas da familia han de quedar na familia —la mujer estaba mirando al exterior por entre los pliegues de los visillos.
—Non sei —se sirvió otro café—. Mira que estes homes da cidade son xente moi lista, podería enterarse por...—se calló al oír a su espalda unos pasos arrastrados.

Suscribirse a este canal RSS